Salam alaik.
Wah, lama rasanya tak update blog. Actually ada je beberapa draft tersimpan tapi few words je. Nak update tapi tak sempat. Ayat pun tak abes. So tak terupdate la jawabnya.
Ok. Sekarang aku dah berada kat kuantan. Baru je sampai kul3 petang tadi. Sorang-sorang berjalan dari main gate sampai mahalah. Malas nak turun kat terminal, so aku turun depan uia terus. Panas kot.
Cuti dah abes. Hmm, pasal cuti tu. Awal-awal cuti seyes bosan nak mampus, tengah-tengah cuti banyak layan movie, last-last cuti aku busy jadi surirumah yang berjaya. Haha. (BM tak dapat A so terciptalah ayat lintang-pukang tersebut)
Ops, regarding jadi surirumah-yang-berjaya-laa-konon tu.. Sebenarnya, hampir seminggu parents aku takde kat umah. Ma jaga adik aku yang sakit kat Besut. Abah pulak keje tapi selalu je g kat adik aku. Aku ada ikut ma aku aritu nak amek barang-barang adik aku kat Perak pastu balik umah. So aku merangkap kakak yang baiklah konon terhadap 5 orang adik yang tertinggal kat umah tu, jalankan tanggungjawab dengan sebaiknya. Ceh, perasan!
Akak aku ada kat umah tapi keje. So tinggal aku ngan adik aku, payed je kat umah hampir 24jam. 4 adiks aku sekolah lagi. So sepanjang ketiadaan parents, aku tukang masak, tukang cuci, tukang sapu. Bajet rajin~! Errk, sebenarnya aku ni takde la rajin sangat tapi memandangkan ada rasa tanggungjawab tu, automatik kita akan jadi rajin untuk seketika jela. Hee.
Amaran: Kadang-kadang aku amat garang kat umah especially kat adik-adik aku. (Bukan kadang-kadang tapi selalu)
Mula-mula aku ingat parents aku nak balik ari khamis. Ma da pesan masak nasi ngan lauk. Aku ok jelah dan siap beli ayam ngan sayur ag nak masak aritu. Aku tahu parents ngan adik aku penat. Tapi rupanya dorang balik hari sabtu merangkap arini lah. Arini pulak aku kena balik kuantan.
Ok. Tiket bus kul10.30. Harap-harap abah aku sempat balik pastu hantar aku kat bustand. Tapi janji nak masak tu aku kena tunaikan arini jugak la sebab arini dorang balik. So pagi pas subuh tu aku terus kemas umah sikit, renjis air kat muka adik-adik aku suh dorang bangun (selalu aku yang lewat. Hee) mintak tolong dorang kemaskan sekali.
Errkk, rupanya 3 orang adik aku ada kelas tambahan pulak. Duh, masing-masing nak amek UPSR, PMR, SPM tahun ni. Tinggal adik kedua aku, Payed ngan yang bongsu, Aidid. Pas kemas rumah sikit-sikit (sikit jela), tiba masa untuk masak pulak. Mula-mula masak kuih akak aku beli untuk breakfast. Pastu sambung terus masak sayur kubis ngan cendawan dulu, pastu masak ayam black pepper pastu masak nasi pastu wat jus honeydew.
Akan tetapi, berlaku kebakaran kecik waktu aku nak masak sayur. Periuk terbakar. Lebih tepat, minyak dalam periuk tu terbakar. Aku pun tak pasti camne api boleh ada dalam periuk tu. Aku baru je tuang minyak sebab nak tumis bawang. Tengok-tengok api. Wargh! Terkejut giler aku. Fuhh~ Fuhh~ Aku tiup tapi tak jadi. Abes berasap rumah. Payed dah kalut nak simbah air kat periuk tu tapi aku tak bagi. Tiba-tiba teringat demo nak padamkan kebakaran. Kalu air lawan minyak, nanti api lagi besar. Aku mati-mati tak bagi adik aku guna air. Dia pulak berani amek kain then bawak periuk masuk bilik air. Aku terlompat-lompat suh alih bawak keluar rumah. Risau gak. Mujur api padam dah. Pastu adik aku buang minyak atas tanah. Aku taknak guna dah. Tukar periuk lain baru masak. Huu.
Sedar tak sedar, parents ngan adik aku dah sampai rumah dan aku pulak baru siap wat sume-sume. What? 9.50 pagi dah. Bus 10.30. Means setengah jam awal aku sepatutnya dah bertolak dari rumah. Kecoh tak kecoh, aku g mandi cepat-cepat. Abah aku dah bising takut tak sempat. Ma aku pulak suka je tengok sume dah ready. Kena puji. Acece~ Bangga la sekejap. Bukan selalu aku nak wat dorang impress ngan kehandalan aku kan. Padahal aku bukan reti masak, bantai je pape. Haha.
Nak tahu? Aku memang tak makan langsung masakan aku tu. Tak sempat masa. Yang sempat masa aku test cukup rasa ke tak je. Sedih gak tapi takpe la. Memang niat aku wat untuk dorang pun. Bukan untuk aku. So akhirnya, aku selamat sampai ke bumi kuantan. Parents ngan adik aku balik umah, aku pulak keluar umah. Huhu.
Apepun, aku harap semoga Allah permudahkan segalanya bagi family aku. Aku tau lately ni macam-macam dugaan Allah bagi kat kami. Aku tahu masing-masing punyai rasa sendiri. Aku harap adik aku tabah. Ujian Allah bagi kat dia berat. Ma abah pun kena tabah. Aku? Adik-beradik aku? Hmm..
Doakan yang terbaik untuk aku sekeluarga.
P/s: Result sem ni menurun sikit. Takpe. Alhamdulillah. Lagipun tak teruk sangat cuma tak naik seperti yang diharapkan. Kuciwa sikit. Apapun bersyukur tu penting, kan? :')
No comments:
Post a Comment