salam alaik. plan arini on9-on9-on9. haha. bagus kan! yela, daripada aku tido memanjang or duk termenung sana sini. kawan-kawan yang nak balik lak asyik tanya: nape xbalik? lama free ni. aku jawab: ala pallang nok balik lele doh pong, pahtu balik mula umoh, duk sining je la. (harap korang paham ek? xreti nak translate bahasa baku ni. haha). sekarang xtaw nak plan apa. yg pasti plan start lepas kawan aku abes exam UNGS. alhamdulillah aku da amek UNGS time kat PJ dulu. emm, arini berlaku kejadian yang xsehebat mana pun. tangan ni saja gatal nak menulis sebenarnya. (free sgt la konon kan).
kejadian 1:
arini aku lunch lambat sebab malas nak turun g cafe. tapi pas asar turun jugak sebab perut giler lapar. satu ketika kan, aku ngan membe aku, farahin nak g beli air kat pakcik yang jual kepok, kuih-kuih sume tu kan. aku dgn konpiden nye cakap kat pakcik: saya nak air chrysanTIMUN 1 pakcik! farahin cakap: weh, chrysanTINUM la. pakcik gelak-gelak: nok betol doh tu, asal bunyi MUN MUM kat belakang. hahah. lantak la, asal pakcik paham kan.. kan..
tapi aku x puas ati la. rasa macam nak taw gak ape sebutan betul die. selama 21 tahun aku asyik sebut chrysanTIMUN je. xde orang gelak. aku ingat betul dah. macam mana aku nih. haha. pastu aku makan sampai abes. minum pun sampai abes skali ngan bunga-bunga tu. alhamdulillah, rezeki. (kenyang perut aku.)
otw nak balik ke bilik, aku try carik-carik mana ade jual air kotak. hah, kat cafe sebelah tu ade. tumpang tengok jap kak ana ye. hah, tu diaaaaaa! ni ejaan dia yang betul, chrysanTHEMUM ok! MUM, bukan TIMUN, bukan TINUM. haha. jakun giler kan. macam xbese dengar pulak. kalu orang ganu cakap: darat ulu mung! agak-agak budak tadika pun taw sebut kan? ke korang pun pernah konpius macam aku? baik ngaku. haha. ade-ade je aku ni kan. :p
jadi korang dinasihatkan jangan nak tunjuk pandai/lagak depan orang lain macam aku wat td (dgn penuh konpiden lak tu). tak kisah orang pandai atau tak. kadang-kadang manusia ni senang wat kesilapan. benda tak taw cakap taw, benda yang taw pun maybe salah. orang lain leh betulkan. lagipun, jangan malu nak mengaku kesalahan. tak semua orang sempurnakan. kita saling memerlukan dan saling melengkapi. arini kita salah orang lain betulkan, esok lusa orang salah kite betulkan pulak ye (kalu farahin xtegur, sampai tua aku sebut chrysanTIMUN agaknye).

chrysanthemum k~ bukan chrysanTIMUN.
kejadian 2:
kisah ni xde pape sgt pun. pas makan sume td, enah cakap nak g jogging ngan syima. aku ngan farahin duk nyibuk nak ikut sekali tapi xmaw jogging, nak jalan-jalan je. ye, baru aku sedar yang sem ni baru pertama kali aku jejak kaki kat tasik bandar ni. takkan bz sgt aku selama ni, ke aku malas? (kamu mmg malas nak exercise la ang!) disebabkan terkial-kial nak ikut tiba-tiba, aku bantai je pakai selipar jepun aka selipar tandas aku g tasik. tapi ternyata itu bukan pilihan yang sesuai. abes melecet kaki aku. :'(
jadi korang sume dinasihatkan, nak g mana-mana sila pilih kasut/selipar yang sesuai dengan keadaan dan saiz tu biar muat-muat, jgn terlebih besar atau kecik (seb bek tak pakai highheels kan). kaki tu antara nikmat yang tak semua orang dapat taw. cuba tgk OKU yg xde kaki, cian dorang kan. apatah lagi aku selalu tgk patient diabetic kat hospital yang kena amputation (pembedahan nak buang satu atau kedua-dua anggota kaki or tangan). derita taw nak gerak tanpa kaki. sekali Allah tarik nikmat tu, baru reti nak bersyukur. aku pernah rasa camne susah nak gerak pas accident masa form 5 dulu. jadi bersyukurlah ye.
p/s: benda simple tapi kadang-kadang kita ambil mudah kan? takpe, asalkan hati gembira dan enjoy. ni sekadar perkongsian. hehe.
.jpg)


























