Ku merenung langit gelap
Harapan ku agar bintang bersinar
Kerlipan seribu cahaya
Kecil tapi bermakna
Ku tatap bulan kelabu
Dikelami kabus tak bertepi
Adakah bintang kan datang bertamu
Sehingga pagi ternyata masih sendiri
Hah. Abaikan ayat diatas yang tiba-tiba muncul. Aku duk luar pintu umah sebab nak on9 jap tapi line tak bagus. Pinjam brodben akak aku punya. Sambil ditemani kucing-kucing aku, aku sempat jenguk langit jap.
Walaupun dihalangi siling dan atap umah, tapi still aku dapat tengok bulan di permukaan langit. Cerah tapi berkabus. Tak nampak bulan yang terang. Seolah-olah malap dan kabur walaupun sebenarnya matahari dah pinjamkan sinarnya dengan terang.
Bintang pula tak kelihatan. Langsung tak nampak. Mungkin langit mendung tatkala malam menjelma. Petang tadi hujan lebat dan sejuk. Teringat pada sorang ni, bila hujan selalu hatinya rasa tak tenang. Kenapa? Hm, tak pasti.
P/s: Semoga selepas ini bulan dan bintang bersinar lagi. :)
No comments:
Post a Comment