Salam alaik
Malam ni saya beremosi lagi?? Kenapa?? Sebabnya.. Hmm, susah nak gambarkan. Mungkin hanya orang-orang tertentu yang tahu punca. Baru je sebentar tadi.
Sedih. Terkilan. Kecewa. Kali ni saya tahu punca kesedihan saya yang bertamu dihati. Seperti juga rakan-rakan seperjuangan yang lain. Ya Allah, sesungguhnya bulan ramadhan ini bulan kesabaran.
Niat dihati committee Biro Dakwah & Tarbiyah (D&T) NurSS kali ini untuk menganjurkan program Grand Qiamullail & Sahur, bukan sahaja untuk amar ma'ruf, tetapi juga suatu jalan untuk merapatkan ukhuwwah antara kami 'sekeluarga'. Paling utama adik-adik yang baru masuk ke dunia 'baru' ni.
*committees of Ihya' Ramadhan*
Namun apa yang terjadi, hmm.. Taknak mengaibkan mana-mana pihak sebenarnya. Post kali ni hanyalah luahan hati seorang yang baru bergelar senior tahun dua. Dan selaku asst PC untuk program ni. Sungguh, saya, rakan-rakan, dan juga senior kami sendiri terkilan.
Dulu, masa tahun pertama kami dalam kursus kejururawatan di UIAM, semua program dikatakan 'COMPULSORY'. Dari semester pertama sampai la semester 3. Ya, kami akur, walaupun ada je dalam hati 'nape kami je diwajibkan? mana year lain?'. Tapi xde la sampai nak wat 'usrah' depan senior-senior.
Dulu, kami ingat batch kami paling 'baik'. Pape masalah sume batch kami. Tapi kami taknak fikir x elok. Kami nak fikir yang baik-baik untuk kamu. Tapi kamu tunjuk apa yang kami sebenarnya taknak fikir.
Kami kesian kat sesetengah daripada kamu. Ada yang sampai nanges tengok rakan-rakan mereka camtu. Kami xde niat nak paksa kamu pun. Tapi kalu sampai 2 3 je datang, apalagi yang kami mampu. Tu je caranya. Kami cuma jalankan tanggungjawab.
Sekarang bulan puasa, bukan je nak kejar cita-cita, akhirat sana macam mana? Saya cakap camni bukan bermakna saya baik. Saya tahu saya bukan orang yang berhak cakap macam ni. Tapi masing-masing boleh fikir. Bulan ramadhan bulan mulia.
Kami tahu ada antara kamu tak sempat tengok akak-akak final year wat slot muhasabah. Padahal masa tu la kami harap kamu datang. Bukan saja untuk Qiam dan sahur percuma.
Kalau exam yang jadi alasan, kami pun ada exam. Kami pun ada seminar. Kami pun ada kerja yang nak dilaksanakan. Saya tahu saya tak rajin macam kamu. Saya tak pandai. Saya pemalas. Tapi cubalah ambil peluang yang Allah bagi. Dia dah tunjukkan jalan, nape taknak peduli.
Kamu! Kalau boleh, kami dan senior-senior taknak fikir bukan-bukan pasal kamu. Tapi kamu, tolang akak-akak abang-abang ya. Kami bukan contoh yang baik sangat, tapi kami taknak kamu bagi bad impression kat kami.
Kamu! Saya pesan sebab saya sayang kamu. Walaupun saya kenal tak ramai antara kamu, saya tak kata semua macam tu. Saya tahu ramai yang baik, bagus, sopan, hormat yang lain. Kami tak minta simpati, cuma minta dihormati.
Sekian sahaja. Ni saja yang saya mampu luahkan. Saya harap yang lain xsalah faham. Niat saya tulus. Saya nak ukhuwwah antara kita semua terjalin. Tak kira junior atau senior. Terima kasih. Ya Allah, ini ujian pertama yang dapat kami rasa pada malam ni.
P/s: Yang tua dihormati, yang muda disayangi. Maaf, kami juga punya kekurangan.
::Mood nak study terpadam! Semoga bangun pagi nanti, Allah bukak hati saya kembali. Ameen~::
--------------------------------------------------------
Alhamdulillah, selesai program~ InsyaAllah banyak hikmah yang kami dapat. Usai sesi postmortem, rasa lebih tenang. Mungkin kerana ada nasihat-nasihat yang membina. Ok, berlapang dada. :)